Onder leiding van de wetenschappers María Cecilia Pardo en Christian Ibáñez verscheen de studie in de Revista de Ciencias Marinas e Ingeniería, met de nadruk op wetenschappelijk onderzoek naar mariene biodiversiteit. De nieuwe soort is vernoemd naar Javier Sellanes, een vooraanstaand oceanograaf van de Universidad Católica del Norte de Chile.
Taxonomie en tijdlijn
De identificatie van Graneledone Sellanesi is een belangrijke mijlpaal binnen het geslacht Graneledone, dat nu wereldwijd elf erkende soorten telt. Het is de eerste keer in 25 jaar dat binnen dit geslacht een nieuwe soort is vastgesteld.
De exemplaren die tot deze ontdekking leidden, zijn verzameld tussen 1980 en 2007, waarbij de oudste registraties dateren uit de periode 1980–1997. In 2007 werd een extra exemplaar aangetroffen bij een bacalao-vangst (bij een bacalao‑vangst, een kabeljauwvangst), wat een belangrijke bijdrage leverde aan de uiteindelijke vondst.
Hoe de exemplaren bewaard en onderzocht werden
Het onderzoek omvatte een grondige systematische herziening van zowel fenotypische als genetische kenmerken van bewaarde exemplaren. Dat leidde tot de bevestiging van Graneledone Sellanesi als een aparte soort, met een opvallende morfologie, onder meer de aanwezigheid van specifieke “verrugas” (wratten) op de huid.
Het Museo Nacional de Historia Natural van Santiago speelde een sleutelrol in dit onderzoek door zeven exemplaren, die al lange tijd ongedentificeerd in de collectie lagen, beschikbaar te stellen voor de studie.
Historische museale collecties in landen als Duitsland, de Verenigde Staten, Nieuw-Zeeland en Chili bewaarden deze exemplaren decennialang zonder classificatie, totdat ze systematisch werden herzien. De onderzoekers benadrukken het belang van zulke structurele herzieningen: “de herziening van bewaarde specimens draagt bij aan het ophelderen van de mariene diversiteit van het zuidoostelijke Pacifische gebied.”
Waarom internationale samenwerking zo belangrijk was
Internationale samenwerking was onmisbaar om de uniciteit van Graneledone Sellanesi vast te stellen. De samenwerking tussen musea en onderzoekers in Duitsland, de Verenigde Staten, Nieuw-Zeeland en Chili zorgde voor een brede vergelijkingsbasis dankzij toegang tot uiteenlopende bewaarde exemplaren.
Het multidisciplinaire en internationale karakter van het onderzoek gaf een duidelijker beeld van de mariene biodiversiteit in de regio. Daarnaast wijzen de auteurs op de noodzaak van meer diepzee-exploratie en op maatregelen om de biodiversiteit in het zuidoostelijke Stille Oceaangebied beter te beschermen, een regio die wordt beschouwd als een belangrijk maar relatief weinig onderzocht reservoir van mariene rijkdommen.
De ontdekking van Graneledone Sellanesi en haar unieke kenmerken herinnert eraan dat de oceanen nog veel geheimen verbergen. Deze vondst versterkt onze waardering voor de diversiteit van het leven onder de zeespiegel en roept op tot grotere inzet om deze onbekende ecosystemen verder te verkennen en te beschermen. De wetenschappelijke gemeenschap wordt aangespoord om door te gaan met onderzoek naar evolutie en aanpassingen aan extreme mariene omgevingen, wat in de toekomst tot nieuwe inzichten en ontdekkingen kan leiden.
